April 2016

What are you pretending not to know?

Deze zin hing op de muur toen ik járen geleden deelnam aan een awareness training.
3 dagen lang en elke dag werd deze zin groter.
Het schreeuwde naar ons over dat wat we diep van binnen wel weten maar niet willen weten.
Waarvan doe je net alsof je het niet weet?

Oeps.
Ik moet er vandaag aan denken op 01 april. April Fool’s Day.
We houden onszelf zo graag voor de gek. Ik heb het jaren gedaan.
Nee joh, ik ben gewoon moe.
Het is op zich écht een leuk bedrijf waar ik werk.
We zitten gewoon in een wat lastige periode samen. Hij is ook zo druk en ja, ik eigenlijk ook. Dus.
Nee, het gaat echt heel goed, ik doe alleen maar leuke dingen. Het gaat echt heel goed.
Toen ik me niet zo lekker voelde? En die ruzie laatst? Nee, dat stelde eigenlijk niets voor.

Ik hoor het ook vaak om me heen. En bij mijn cliënten. En soms nog bij mijzelf.
We relativeren. We praten het goed. We maken het kleiner. We redeneren het vooral weg.
We doen net alsof we niet weten waar het echt over gaat.
Alsof, als we dat maar lang genoeg volhouden het vanzelf wel weggaat. Overwaait.
Het allemaal goed komt en we geen beslissingen hoeven te nemen.
Die vaak pijnlijk zijn. Voor onszelf of voor anderen.
Die consequenties hebben, waarvan we de gevolgen nog niet exact kunnen overzien.

Of omdat we het niet willen, dat zwarte gat in, wat we vermoeden dat er binnenin ons huist.
We willen ons namelijk niet verdrietig, boos, slecht of angstig voelen.
Daar hebben we helemaal geen zin in. We willen ons fit, blij en gelukkig voelen.
Want, dat lezen we in de bladen, geluk is een keuze, right?
En dan worden we ziek. Een griepje bijvoorbeeld.
Hoofdpijn die niet over gaat. Lusteloos.
Moe. Moe. Moe.

En dan gaan we toch nog door.
Wat het vraagt is naar binnen gaan. Wat we doen is ervan weggaan.
Of, wat nog het meeste voorkomt, we komen gewoonweg vanuit onze ratio niet meer bij ons gevoel.
Komen we vast te zitten.

Ik kwam toen ook vast te zitten. Zo vast, dat mijn lichaam letterlijk dienst weigerde.
Een burn out.
Voor alles waar ik mezelf mee voor de gek had gehouden.
Ik heb moeten leren om bij mijn gevoel te komen en de verbinding te leggen tussen ratio en gevoel.

En ik weet inmiddels: juist in ons gevoel liggen de antwoorden op onze vragen.
Die we misschien niet willen horen. En dat mag. Heel begrijpelijk zelfs.

Alleen….die zijn wel de sleutel tot ons leven.
Die antwoorden zorgen voor een gevoel van grip op je leven, voor evenwichtigheid, voor geluksmomenten.
En vooral voor een leven waarin JIJ aan het roer staat. Van jouw schip.
Met weet hebben van alles wat in de laadruimte zit, waardoor je de juiste havens aan kan doen.

Fool’s Day. Vandaag. Houd jezelf gerust voor de gek, als je dat helpt. Glimlach erom.
En helpt het je niet meer ? Ga op zoek. Alleen of met hulp.